Chelsey

16-08-2026

 

Chelsey

24 mei 2007 # 10 augustus 2026

Met de komst van Chelsey kon naast de hondencoaching ook de paardencoaching binnen NEL starten.

Chelsey werd de mascotte van het bedrijf. Levensgroot stond haar afbeelding op de deur naar de trainingsruimte.

De koningin van het leven

Veertig uur probeerde je met tussenpozen te laten weten dat je ok was. Zelfs toen de poep uit je neus kwam (het kon niet meer weg via de darmen), gaf je niet op. De feiten waren schrikbarend. Maar uit het leven? Dat was niet aan jou besteed. Je was de koningin van het leven!

Als ik het stukje teruglees van je verjaardag van bijna tien jaar terug, lees ik jouw levenskracht die nooit is veranderd. Je vierde iedere dag je nieuwedagverjaardag:

Jarig in mijn paradijs

‘Ruim een jaar woon ik in dit wonderschone paradijs. Een paradijs waar ik iedere dag door het land kan huppelen. Een paradijs dat niet door tijd wordt beheerst.

Ik weet dat het waar is, dat ik hier echt woon, maar er zijn nog van die dagen dat ik het bijna niet kan geloven. Ik huppel dan maar wat rond. Vorig jaar heb ik hier de prins ontmoet. We wonen nu samen. De eerste weken dacht ik dat hij me vast weer ging verlaten. Daarom was ik boos op hem. En ja, ik heb toen ook echt een paar keer snoeihard in zijn billen gebeten. Maar hij is er nog steeds. Hij mag hier namelijk ook altijd blijven!  De meeste dagen ben ik verliefd op hem en als het zo’n andere dag is, dan maak ik wel eens een tekening met m’n tanden in zijn billen. Voor hem maakt het niet uit. Hij vindt me nog steeds leuk… de prins.

Jullie van het mensensoort zullen het bijna niet geloven, maar tijd bestaat hier niet. Je moet weten, soms zit mijn hoofd gewoon even niet lekker. Ik doe dan wel eens iets wat ik eigenlijk niet zo bedoel, of .. ik doe helemaal niets, dan weet mijn hoofd niet hoe en of ik kan bewegen.

Mijn mensenvriendin zegt dan altijd iets in de zin van ‘het duurt nooit langer dan twee dagen’. Soms pakt ze daar ook gewoon koffie bij en iets waar ze dan op gaat zitten. Net zo lang tot mijn hoofd weer anders wordt. Het heeft ook nog nooit echt twee dagen geduurd. Na een paar uur ben ik weer ok en kun je gewoon weer met me praten.

Tijdens mijn werk heb ik daar geen last van. We hebben een professionele job, de prins en ik. We coachen mensen en daar ben ik natuurlijk echt heel erg goed in. Ik laat mijn mensenvriendin weten wanneer ik de coaching wil doen want anders pikt de prins de mensen in.

De trainingen mag ik ook steeds vaker meedoen. Ik houd van de trainingen Vrijheidsdressuur. De naam alleen al spreekt me aan. Maar volgens mijn mensenvriendin mag ik ook al snel mee met de prins naar de Academische Rijkunst.

Met mij gaat het dus goed lieve mensen en zelfs nog steeds iedere dag weer beter dan goed. Maar weten jullie wel dat:

… ik iedere dag mooier word;

… ik steeds meer zin heb om nieuwe dingen te leren;

… ik van iedere dag geniet;

Maar vooral …. dat ik keihard jarig ben en dat ik de hele dag met de prins ga relaxen in het hoge gras.’

Betekenis

Wat heb je het goed gedaan meissie!  Je vond het leven niet altijd makkelijk en kon heel goed boos, beledigd of gewoon lekker chagrijnig zijn. Maar net zo goed, zat je weer op een roze wolk omdat je zomaar verliefd werd op een ander dan je eigen prins. Zo kon je ontzettend genieten van aandacht van viervoeters, maar ook zeker van de tweevoeters die kwamen vertellen hoe mooi je was. Voor de kinderen in de coaching werkte je als een magneet. Je begreep hen, zoals niemand hen begreep. Door van betekenis te zijn, groeide je van trots.

Dat is ook wat ik zo graag voor je wilde; de plek in de verschillende mensenharten die je verdiende. De mensenharten die jouw echt zouden zien als dat grote, kleine, gevoelige lieve meisje, de barones. Dat meisje dat mocht steunen bij spannende dingen, die applaus zou krijgen bij de knappe grote en kleine overwinningen en die dat weer door mocht geven aan de tweevoeters die dat nodig hadden.

 

Met een gil van Drum, jouw prins, verliet je het leven. Je halster hangt aan de kapstok. Drum checkt of jouw stal echt leeg is. Het is niet te bevatten dat je er niet meer bent.

Dankbaar ben ik dat je bij me wilde wonen, dat ik van je mocht leren, dat ik mee mocht groeien in jouw trots en dat je je vrij voelde om jezelf te zijn.