Hartendief

12-01-2026

 

Hartendief

Rauw

De pijn is rauw. Een paar uur terug liepen we in het bos. Zonne maakte slidings zodat we allemaal bijna onderuit gingen, Mazzel verkende alvast het halve bos, en jij zorgde weer voor onze basis. De basis van ons bestaan. Dat straalde je ook uit.

Je ziel is nog bij ons als iedereen om je heen een plekje heeft gevonden. We vormen een kring.

Ik voel je rustige energie nog heel duidelijk. Een energie met een kwinkslag. Want in de rust die je uitstraalde, zat een alwetende ziel met veel plezier. Een ziel die anderen in deze kennis kon begeleiden, maar die net zo snel de tent op z’n kop wist te zetten.

Ik ben benieuwd wat je je opvolgers meegeeft in je laatste lezing. Ik heb er vertrouwen in.

 

Charming boy

Daar waar anderen met strakke gezichten op een show liepen, gingen wij samen ‘meiden kijken’ om er daarna met grote winstpunten vandoor te gaan. Die punten deden ons nooit zo veel. Wel de mooie verhalen achteraf.

Niet alleen op de shows was er altijd een regel opgenomen met ‘charming boy’ maar ook in het dagelijks leven was iedereen gek op je. De tweevoeters had je altijd zo voor je gewonnen. Van de viervoeters waren het vooral de meiden en de jongens die wat minder door hun ego werden gestuurd. Het resultaat van een meedogenloze opvoeding van tante Luna. Zij maakte je al snel duidelijk dat ze niet op jouw komst zat te wachten. Een hele strenge opvoedtante die er niet voor terug deinsde om geweld te gebruiken in haar opvoeding. Het jarenlange resultaat was dat je de meiden altijd met veel respect wist te benaderen. Ze adoreerden je (en tante Luna uiteindelijk ook).

Trainingen

Na de eerste wilde puppenstreken en daarbij behorende puppencursussen, bouwde je een heel c.v. op aan trainingen en opleidingen: reddingswerk (speuren en waterwerk), jachttraining, apporteertraining, hoopers, doggydancing, breitensport, behendigheid, sport en spel, balans en coördinatie en de copiloot-rol bij het suppen, kanoën en hardlopen.

‘Hoe kan het dat Tof dat allemaal weet?’,  was een veelgestelde vraag tijdens de coaching sessies. Een alwetende ziel. Hoe onbesuisd je ook kon zijn. Mensen hun eigen wijsheid laten inzien was jouw kracht. Als ultiem cadeau van dit levenswerk mocht je afgelopen maand een sessie samen met jouw opvolgers doen.

Het reddingswerk en het coachen nam je heel serieus, maar verder was je ook al blij als je mocht helpen opruimen, een eigen parcours kon verzinnen of de trainers en de andere tweevoeters kon knuffelen. Bij het behendig spelen, wat je in je seniorentijd bent gaan doen, is er zelfs een tunnel naar je vernoemd: de Tof Tunnel. Daar maakte je dan even tijd voor!

 

Onderweg

Samen onderweg. Hoewel we ook veel in het buitenland hebben getoerd (vooral bij de Italianen deed je het altijd goed), bleef Terschelling onze plek.

Met jouw boevenstreken was het leven nooit saai en begreep je niet waarom anderen dat niet grappig vonden. Zonne en Mazzel heb je aardig wat van deze vibes mee kunnen geven. Als iedereen keurig in de auto had plaatsgenomen, liet jij zien dat het heel grappig was om er gewoon weer uit te springen en nog even iets voor jezelf te gaan doen. Dat kan gewoon. Of bijvoorbeeld bij aankondiging van vertrek zover het water in lopen zodat je voorlopig even tijd kon rekken. Of wat ook kan: ‘Nel, Tof eet een picknick op.’ De hilarische woorden op Ameland. Natuurlijk helemaal niet netjes, dat wist jij ook toen je je direct op mijn vraag ‘wat doe je?’ kwam melden. Altijd weer met die vragende grijns ‘niet goed?’.

De ‘weet je nog’ anekdotes koester ik. Jouw aarde, maar ook jouw pit, hebben veel gebracht. Je dochter leert al jong om eerst af te remmen voor ze in m’n armen springt. De details waar ik bij jou te laat voor was, maar die (behalve dan bij de tandarts) voor veel plezier hebben gezorgd.

 

Kidz

De droom die jij vervulde met je komst heb je helemaal waargemaakt. Je had het allemaal in huis: De grappen en grollen. De ‘moet je eens opletten, dat wordt lachen’ situaties, maar ook het serieuze werk zoals het coachen (vooral de kinderen) en het reddingswerk. Nog midden in het leven, de trainingen stonden nog gepland, hebben we van alles keihard samen kunnen genieten.

Naast het alledaagse feest met jou, was de huttentocht in de Dolomieten ook zo’n droom. Als jij niet mee kwam naar het ontbijt, werd me gevraagd of ik je op wilde halen. De Italianen waren gek op je. Zelfs nog toen je een stokbrood wist te stelen, was de hartverwarmende reactie: ‘Ach, heeft hij zoveel honger?’

In je kinderen zie ik jou weer terug. Ook een droom die is vervuld. Troostend voor nu, maar liever had ik dat jij nooit was weggegaan.

Vanmorgen vroeg verraste je – normaal iets terughoudende- dochter me met een sprong van 2 meter om een vastgevroren bal uit het ijs te redden. Ik voelde jouw twinkeling in mijn hart. ‘Je kunt het niet laten’, dacht ik, en zorgde dat ik weer netjes op m’n voeten kwam te staan.

 

Discussie

Tot aan de laatste nacht was er de dagelijkse discussie. Naast de discussie om liggend of in een schouderworp (jij dan) je halsband om te doen in plaats van een beetje mee te werken, of de discussie dat ik echt eerst naar beneden moest komen voordat jij naar boven kon (hoe is deze discussie ooit begonnen?), was er altijd nog een slaapdiscussie. Nou ja, ik dacht dat ik een discussie met je had, maar jij had daar geen last van. Zonne en Mazzel in ‘het gareel’ op een eigen plek. Jij hield je vast aan het ‘het is ook mijn huis principe’ en was met geen mogelijkheid over te halen om een plekje voor mij in bed te maken. Kansloos in deze discussie wist ik met een glimlach nog een strookje te bemachtigen en probeerde mijn ontelbare zegeningen te tellen.

 

Geen discussies meer, geen luid commentaar. De stilte is hartverscheurend.

Jouw levenslessen nemen we mee. Jou nemen we mee. Altijd bij ons.

 

 

 

Een blik was niet eens nodig,

We voelden elkaar,

we vierden samen het leven,

we gaven er onze eigen draai aan,

dacht iemand links, dan gingen wij rechts,

naar de zee en naar de bergen,

de aarde onder m’n voeten,

de rots om me aan vast te houden,

het kompas om me richting te geven,

maar vooral de Liefde van m’n leven.

 

Quail's Tarn's Torr TOF

26-08-2014   04-01-2026